İş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli sebep olmadan ve sendikal gerekçelerle feshedildiğini öne süren bir işçi, işe iade talebiyle iş mahkemesinde dava açtı. İşveren vekili, mahkemeye sunduğu savunmada, işçinin iş sözleşmesinin, 'iş daralması ve ekonomik sebeplerle feshedildiğini, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığını ve bundan dolayı davanın reddi gerektiğini' ifade etti. Yerel mahkeme, 'zincir imalatı yapan işverenin siparişlerinde azalma yaşandığı ve bundan dolayı işten çıkarmanın haklı sebebe dayandığına' karar verdi.

Ancak söz konusu işçi, bu kararı temyiz etti. Dosyaya bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, davaya ilişkin kararında, işverenin, işçi çıkarmaya gerekçe gösterilen 'istihdamı engelleyen zorlayıcı nedeni' kanıtlaması gerektiğini vurguladı. Daire, işverenin mali kayıtlarını inceleyen ve mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişinin, '2006 yılına göre 2007'de satışlarda yüzde 12, maliyetlerde yüzde 16 azalma olmasına rağmen şirketin yüzde 17 kâr artışı gösterdiği, kâr ettiği, fesih dışında diğer bir önlem alınmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı' tespitinde bulunduğuna dikkati çekti.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin kararında şöyle denildi: "Davalı işveren, istihdamı engelleyen nedeni kanıtlamış değildir. Kaldı ki davalı işveren istihdam fazlalığı ile feshin kaçınılmaz olduğunu da ispat edememiştir. Feshin geçerli nedene dayanmadığı sabittir. Davalı işyerinde halen çalışan sendika üyesi işçiler bulunması ve somut olarak sendikal nedenin davacı tarafından kanıtlanamaması karşısında, davacının sendikal neden iddiası yerinde görülmemiştir." Bu değerlendirmeler sonunda, yerel mahkemenin kararını bozan daire, işçinin iş akdinin feshinin geçersizliğine hükmetti ve işe iadesini kararlaştırdı.