Ay sonunu zor getiren, aldığı asgari ücretle evine ekmek parası götüren işçiler, artık onu da götüremez duruma getirilmişlerdir. İlimizde 450 kişi işten çıkarılmıştır. İşçilerin aileleri, evde aş bekleyen çocukları, okula harçlık alacak çocukları unutulmuştur. İşçi çıkartmalar toplumda sosyal bir çöküntünün meydana gelmesine sebep olacaktır. Bazı fabrikalarda da ekonomik kriz bahane gösterilerek, sendikalı olanlar çıkartılmak isteniyor. Fabrikalardaki sendikalılaşmaya darbe vurulmak isteniyor. İşçilerin sendikalı olma hakları ellerinden alınıyor. Sendikalı olanları işten çıkartılarak, fabrika içerisinde çalışan işçilere gözdağı verilmek isteniyor.

Sanayi kuruluşları krizin faturasını neden emekçiler üzerinden çıkartıyorlar? Çalışan emekçiler sayesinde nasıl kazancınız artıyorsa, kriz durumunda da biraz az kazanmaya razı olmanız gerekmez mi? "Fabrikaları başka ülkelere taşırım" anlamına gelen tehditler de savurmayın. Sizlerde unutmayın ki bu ülkenin evlatlarısınız. Aynı gemide yol alıyoruz. Toplumdaki sosyal krizler bu gemide delinmeye yol açacaktır. Yolumuza devam etmemiz gemideki yolcuları indirerek değil, daha fazla işbirliği içerinde kürek çekerek gerçekleşebilir.

Bir yandan işçi çıkartmalar diğer yandan da kışa girerken doğalgaza yapılan zamlar ile tüm vatandaşlarımız derin bir kaygı içerisine itilmiştir. Ülkemize doğalgazı getirirken verilen sözler unutulmuştur. Ucuz ve temiz enerji vaad eden sözlerin yerini, pahalı ve ocakları söndüren enerji gerçeği almıştır. Halkımızın en temel hakkı olan yaşam hakkı, yapılan zamlarla ve işçi çıkartmalarıyla yok edilmek istenmektedir.

Kapitalizmin tek amacı vardır, para kazanmak. Buysa bizim kültürümüze ve inanıcımıza terstir. Bizdeyse asıl olan paylaşmaktır. İşçi çıkartmak yerine 15 gün çalıştırmak, düşük maaşla çalıştırmak gibi geçiş dönemi uygulamaları düşünülmelidir. Yoksa bir krizde "ekmeğimden olacağım" korkusuyla çalışan ve sonra kapı önüne bırakılan işçilerin ve yakınlarının psikolojisi bozuk bir toplum oluşturacağını unutmayın. Yaşamın hedefi çok kazanmak , yaşamın merkezine parayı oturtmak değil, insanı ve onun haklarını esas almak olmalıdır. "Önce insan" demek , kişilerin ve toplumun mutluluğunu sağlamak gerekir. İnancımızda olan "Komşusu açken, tok yatan bizden değildir" anlayışını esas almadıkça, toplumumuzun mutlu olması düşünülemez.

İşçilerini işten çıkartan sanayici, yönetici ve işverenlere sesleniyoruz. İşten çıkarttığınız bu insanların kriz ortamında iş bulma şansları yoktur. Okullar açıldı, atılan işçilerin çocukları okuyor, havalar soğudu herkesin başta yakacak olmak üzere giderleri var. Bu ortamda mağdur ettiğiniz bu insanlar sıkıntılar içinde iken, sizler hangi vicdanla evlerinizde rahat oturacaksınız. Hayatta asıl olan para değil insandır.MAZLUMDER olarak bu düşünce çerçevesinde sanayi kuruluşlarının işten çıkartmaları tekrar gözden geçirmeye davet ediyoruz.